Agile süreç mantığında en iyi ve problemsiz bir süreç yapısına ulaşıp daha sonra değişmeksizin ayrı şekilde ilerlemek gibi bir mantık yok. Proje içindeki şartlar değiştikçe , ilerledikçe ve proje ekosistemi hakkında bilgi ve deneyim arttıkça her zaman daha iyi bir sürece ulaşmamızı sağlayacak olanaklar çıkıyor. Bu olanakları görüp değerlendirebilmek çok önemli. Bir sürecin tekrarlanabilir olması aslında bu iyileştirme olanaklarını göremediğimiz anlamına geliyor olabilir.
İyileştirmeleri yapabilmek amacıyla sürekli uygulanan süreç hakkında geri beslenim almak gerekiyor. Bu geri beslenim süreci uygulayanlardan alınıyor. Her yineleme(iteration) sonunda tüm ekibin katıldığı Retrospective adını verdiğimiz toplantılar yapılıyor. Bu toplantının ilk aşamasında yineleme performansı herkesle paylaşılıyor. . Kaç kart bitti, kartlar hayat döngüleri içinde en çok hangi aşamada bekledi, toplam story point olarak ne kadar iş çıktı , hızımız neydi gibi genel resim ortaya konuyor. Sonrasında ekip olarak 4 soruya karşılık 4 farklı liste hazırlıyoruz.
Neyi iyi yaptık?
Neyi daha iyi yapabilirdik?
Karışıklığa neden olan durumlar nelerdi?
Gelecek için neler öğrendik?
Bu soruların cevapları sonraki bölümde tartışılmaya başlanıyor. Muhtemel iyileştirmeler neler olabilir bunlar çıkarılıyor ve bir sonraki toplantıya kadar takip edilmesi amacıyla aksiyon maddeleri toplanıyor. Bu Retrospective toplantıları için uygulama kalıpları oluşmuş durumda. Farklı koşullarda farklı şekillerde bu toplantıları yapabiliyoruz. Ama temel olarak amaç bu 4 soruya karşılık bulabilmek ve problemleri farkedip çözebilmek ve iyi giden şeyleri daha iyi hale getirebilmek.
